Overheid

Het wegwerken van alternatieve geneeskunde lijkt op de inquisitie of heksenvervolging van vroeger: wie een eigen visie heeft op gezondheid wordt eerst belachelijk gemaakt, dan verdacht, en vervolgens uitgeschakeld. Ketters moeten branden, ook nog in de 21ste eeuw.
Onder het mom van veiligheid wordt onze keuzevrijheid beknot.
De overheid moet ons niet betuttelen, maar de voorwaarden scheppen voor een goede zorg.

De keuze voor een arts, therapeut of therapie is een individuele vrije beslissing gebaseerd op het recht op zelfbeschikking. De overheid moet zorgen voor een degelijk wettelijk kader dat ook beoefenaars van alternatieve geneeswijze toelaat volgens hun inzichten, in eer en geweten hun werk te doen. De overheid moet ervoor zorgen dat de gebruikers van alternatieve geneeswijzen in alle veiligheid een therapie en een therapeut kunnen kiezen.

Naar schatting 30 procent van de Belgische bevolking maakt gebruik van de complementaire en alternatieve geneeskunde. Deze vorm van geneeskunde mag dus maatschappelijk geaccepteerd genoemd worden. Maar niet als het aan de overheid ligt. Zij kiest er juist voor verder te gaan met een onbetaalbare medicalisering van de bevolking. Hoog tijd om andere wegen in te slaan.

Opleidingen tot geneesheer of geneesheer-specialist worden door de overheid bekostigd. Wie een opleiding tot CAM-therapeut volgt, staat zelf in voor de kosten.

Wie zich regulier laat behandelen, krijgt een gedeeltelijke terugbetaling van de ziekteverzekering. Wie kiest voor een behandeling met een CAM-geneeswijze betaalt alles uit eigen zak.